Gramatyka angielska jest narzędziem, które pomaga budować zrozumiałe zdania, a nie zbiorem reguł do bezmyślnego zapamiętania. Uczeń przygotowujący się do egzaminu ósmoklasisty lub matury powinien zacząć od podstawowych czasowników, szyku zdania, zaimków i przedimków, a następnie przejść do bardziej rozbudowanych konstrukcji.

Fundamenty – czasowniki i szyk zdania

W języku angielskim podstawowy szyk zdania jest bardziej stały niż w polskim. Najczęściej wygląda tak: podmiot + orzeczenie + dopełnienie. Przykład: Tom reads books. – Tom czyta książki. Zmiana kolejności wyrazów może zmienić sens zdania albo sprawić, że będzie ono niepoprawne.

Czasownik to be oznacza „być”. W czasie teraźniejszym przyjmuje formy am, is lub are. Służy między innymi do opisywania osób, cech, zawodów i miejsca.

Osoba To be Have got
I I am I have got
You You are You have got
He, she, it He is, she is, it is He has got, she has got, it has got
We We are We have got
They They are They have got

Zdanie twierdzące z to be to na przykład: I am tired. – Jestem zmęczony. Przeczenie tworzymy przez dodanie not: She is not at home. Pytanie powstaje przez przestawienie czasownika przed podmiot: Are they ready?

Have got służy przede wszystkim do mówienia o posiadaniu. Powiemy: We have got a new computer. – Mamy nowy komputer. Przy he, she i it używamy formy has got: Anna has got two brothers.

Rzeczowniki, zaimki i przedimki

Rzeczowniki w liczbie mnogiej najczęściej otrzymują końcówkę -s: book – books. Końcówkę -es stosujemy między innymi po niektórych końcówkach syczących: bus – buses. W języku angielskim występują też formy nieregularne:

  • child – children – dziecko – dzieci
  • person – people – osoba – ludzie
  • man – men – mężczyzna – mężczyźni
  • woman – women – kobieta – kobiety
  • mouse – mice – mysz – myszy

Przedimek a oznacza jedną, bliżej nieokreśloną osobę lub rzecz, której nie wskazujemy jeszcze dokładnie. Przed wyrazem rozpoczynającym się od dźwięku samogłoskowego używamy an: I have a dog. oraz She is an artist. Przedimek the odnosi się do czegoś konkretnego lub wcześniej wspomnianego: I saw a dog. The dog was very friendly.

Warto odróżnić zaimki osobowe od dzierżawczych. My i your stoją przed rzeczownikiem, natomiast mine i yours mogą występować samodzielnie.

Osobowe Dzierżawcze – przymiotniki Dzierżawcze – zaimki
I my mine
you your yours
he his his
she her hers
we our ours
they their theirs

Porównaj: This is my book. – To jest moja książka, oraz This book is mine. – Ta książka jest moja. W pierwszym zdaniu my określa rzeczownik, a w drugim mine zastępuje całe wyrażenie.

Czasowniki modalne – can, must i should

Czasowniki modalne łączą się z podstawową formą czasownika, bez to. Nie dodajemy też końcówki -s w trzeciej osobie. Powiemy: She can swim., a nie She can swims.

Najczęstsze zastosowania tych czasowników są następujące:

  • Can wyraża umiejętność: I can play the guitar. Może też służyć do prośby: Can you help me?
  • Must oznacza obowiązek: You must wear a seat belt.
  • Mustn’t oznacza zakaz, czyli „nie wolno”: You mustn’t use your phone here.
  • Should wyraża radę: You should study for the test.

Nie myl mustn’t z don’t have to. Pierwsze wyrażenie oznacza zakaz, a drugie brak konieczności: You mustn’t park here. – Nie wolno tu parkować. You don’t have to come early. – Nie musisz przychodzić wcześnie.

Przymiotniki i przysłówki

Przymiotnik opisuje rzeczownik, na przykład: a fast car – szybki samochód. Krótkie przymiotniki tworzą stopień wyższy najczęściej przez dodanie -er, a najwyższy przez -est: small, smaller, the smallest. W zdaniu: My room is smaller than yours.

Przy dłuższych przymiotnikach używamy more i the most: interesting, more interesting, the most interesting. Przykład: This book is more interesting than that one. Niektóre formy są nieregularne, na przykład good – better – the best oraz bad – worse – the worst.

Przysłówek opisuje sposób, w jaki wykonujemy czynność. Wiele przysłówków powstaje przez dodanie końcówki -ly: careful – carefully. Zdanie She speaks quietly. oznacza „Ona mówi cicho”. Nie wszystkie przysłówki mają jednak tę końcówkę. Fast może być zarówno przymiotnikiem, jak i przysłówkiem: He is a fast runner. oraz He runs fast.

Praktyczna mapa drogowa nauki

Przy ograniczonym czasie najlepiej uczyć się gramatyki etapami. Taka kolejność pozwala budować nowe konstrukcje na wcześniej opanowanych podstawach:

  1. Opanuj zaimki i czasownik to be. Ćwicz zdania takie jak I am a student. i They are at school.
  2. Utrwal szyk zdania. Buduj twierdzenia, pytania i przeczenia, na przykład She likes music., Does she like music? oraz She doesn’t like music.
  3. Przejdź do czasów teraźniejszych. Zacznij od sytuacji codziennych i czynności wykonywanych obecnie, zamiast od razu uczyć się wszystkich czasów.
  4. Dodaj czasowniki modalne. Ćwicz osobno umiejętności, obowiązki, zakazy i rady, na przykład You should drink more water.

Gramatyka jako wsparcie komunikacji

Najlepsze efekty daje połączenie krótkiej reguły z własnymi przykładami. Zamiast zapamiętywać samą tabelę, ułóż kilka zdań o sobie, rodzinie, szkole i zainteresowaniach. Błędy są normalnym etapem nauki, ale warto poprawiać je od razu i wracać do konstrukcji w różnych sytuacjach.

Nota ekspercka: poprawna gramatyka pomaga mówić i pisać jasno, lecz sama nie zastępuje komunikacji. Uczeń, który regularnie tworzy proste zdania, czyta krótkie teksty i zadaje pytania po angielsku, szybciej zamienia poznane reguły w sprawną umiejętność.