Studia I stopnia to po angielsku najczęściej bachelor’s degree / first‑cycle studies, a studia II stopnia – master’s degree / second‑cycle studies. W dokumentach spotkasz też podział na undergraduate (licencjat, inżynier) i graduate / postgraduate (magister, doktor). Dobrze dobrana nazwa stopnia studiów po angielsku ułatwia rekrutację i usuwa niejasności u zagranicznego rekrutera. Jeśli chcesz na 100% poprawnie opisać swoje wykształcenie, przeczytaj krótkie wyjaśnienia poniżej.
Jak nazwać stopnie studiów po angielsku?
Polski system ma studia I stopnia, studia II stopnia i czasem studia jednolite magisterskie. Uczelnie takie jak AGH czy Uniwersytet Civitas opisują je też jako odpowiednio pierwszy, drugi i dłuższy – pięcio‑ lub sześcioletni – etap kształcenia wyższego. W systemach anglojęzycznych używa się raczej prostego podziału: bachelor, master, doctorate.
W praktyce w dokumentach po angielsku najlepiej łączyć dwa porządki naraz: nazwy bachelor’s / master’s degree oraz określenia first‑cycle / second‑cycle studies. Taki zapis jasno pokazuje, że chodzi o pełnoprawne studia wyższe, a nie np. kurs zawodowy czy szkołę policealną.
Studia I stopnia po angielsku
Typowe studia I stopnia kończą się tytułem licencjata lub inżyniera. W materiałach anglojęzycznych użyj nazwy bachelor’s degree i w razie potrzeby dopisz specjalizację. Osoba po telekomunikacji, która – jak w programach AGH – uczyła się projektowania urządzeń i sieci, może spokojnie użyć określenia Bachelor’s degree in Telecommunications.
W dokumentach uczelnianych i opisach programów spotkasz się też z nazwami first‑cycle studies albo undergraduate studies. Pierwsza jest zgodna z klasyfikacją bolońską, druga lepiej brzmi w CV kierowanym do firm z USA czy Wielkiej Brytanii. Dobry, pełny zapis może wyglądać tak:
Bachelor’s degree (first‑cycle studies) in Telecommunications
Studia II stopnia po angielsku
Studia II stopnia w Polsce to studia magisterskie – często bardziej abstrakcyjne, z większym naciskiem na badania naukowe i pracę magisterską. Po angielsku na dyplomie albo w CV warto użyć określenia master’s degree wraz z dziedziną, np. Master’s degree in Computer Science albo Master’s degree in Telecommunications.
W opisach programów na stronach uczelni pojawiają się nazwy second‑cycle studies, graduate studies lub postgraduate studies. Pierwsza jest najbardziej precyzyjna dla polskiego systemu, druga naturalna dla rekrutera z firmy, a trzecia bywa używana w krajach anglosaskich także dla studiów podyplomowych. Przy klasycznych studiach magisterskich po licencjacie najlepiej użyć połączenia „second‑cycle (master’s) studies”.
Studia jednolite magisterskie
Kierunki takie jak prawo, psychologia czy lekarski często mają w Polsce formę jednolitych studiów magisterskich. Student nie kończy licencjatu po 3 latach, tylko od razu realizuje 5‑ lub 6‑letni program zakończony magistrem lub równorzędnym tytułem. To bywa trudne do opisania po angielsku, bo wiele uczelni zagranicznych dzieli te etapy wyraźniej.
W praktyce dobrze sprawdzają się sformułowania long‑cycle master’s studies, integrated master’s programme lub opisowy zapis: 5‑year master’s programme in Law. Taki zapis jasno sygnalizuje, że nie było przerwy między pierwszym a drugim stopniem, a uzyskany dyplom odpowiada poziomem master’s degree.
Jak przetłumaczyć polskie tytuły naukowe?
Sam stopień studiów po angielsku to jedno, a dokładny tytuł – drugie. W Polsce po studiach I i II stopnia otrzymujesz tytuł zawodowy: licencjat, inżynier, magister lub magister inżynier. Do tego dochodzi tytuł naukowy doktora (PhD), zdobywany już po studiach doktoranckich.
Żeby ułatwić dobór nazwy, przydatne jest krótkie zestawienie najczęstszych odpowiedników, które bez problemu przyjmą uczelnie i pracodawcy w krajach anglojęzycznych:
| Polski tytuł | Angielska nazwa | Skrót po angielsku |
| Licencjat | Bachelor’s degree | BA / BSc |
| Inżynier | Bachelor of Engineering | BEng / BSc Eng. |
| Magister | Master’s degree | MA / MSc |
| Magister inżynier | Master of Engineering | MEng / MSc Eng. |
| Doktor | Doctor of Philosophy | PhD |
Licencjat
Po klasycznych studiach licencjackich najlepsza nazwa to po prostu Bachelor’s degree. Warto doprecyzować profil: humanistyczny licencjat to zwykle Bachelor of Arts (BA), a ścisły lub techniczny – Bachelor of Science (BSc). Podział między BA a BSc bywa płynny, zależy od uczelni i programu.
Poprawny zapis w CV może wyglądać tak: BA in International Relations albo BSc in Mathematics. W dokumentach rekrutacyjnych – np. przy składaniu skanów przez system e‑Rekrutacja czy formularz uczelni zagranicznej – używaj tej samej formy we wszystkich plikach, by uniknąć rozbieżności między dyplomem a tłumaczeniem.
Inżynier
Tytuł inżyniera najlepiej oddaje nazwa Bachelor of Engineering lub skrót BEng. Przy kierunkach informatycznych i telekomunikacyjnych często używa się też formy BSc Eng., szczególnie gdy program – jak w opisach telekomunikacji – skupia się na projektowaniu systemów cyfrowych i przetwarzaniu sygnałów.
Dobry przykład pełnego zapisu to: Bachelor of Engineering in Telecommunications. Jeśli studiowałeś w technicznej uczelni (np. AGH) i kończyłeś studia I stopnia jako inżynier, taki zapis jasno pokaże poziom oraz profil techniczny dyplomu.
Magister i magister inżynier
Tytuł magistra tłumaczy się jako Master’s degree, a w krótszej formie MA (dla nauk humanistycznych) lub MSc (dla ścisłych i technicznych). Przyjęło się, że socjologia, psychologia czy filologie to raczej MA, a informatyka, fizyka czy telekomunikacja – MSc.
Przy tytule magister inżynier spotkasz dwie praktyczne formy: Master of Engineering (MEng) oraz MSc Eng.. Jeśli kończyłeś studia II stopnia na kierunku pokroju „Telekomunikacja” czy „Informatyka” i zajmowałeś się zaawansowanymi systemami cyfrowymi, zapis MSc Eng. in Telecommunications dobrze odda zarówno poziom, jak i techniczny profil studiów.
Doktor
Polski doktor (po studiach doktoranckich) odpowiada tytułowi PhD – Doctor of Philosophy. Nie ma tu znaczenia, czy badania dotyczyły telekomunikacji, prawa, czy ekonomii – w krajach anglojęzycznych skrót PhD obejmuje szerokie spektrum dziedzin.
W oficjalnych dokumentach użyj formy PhD in + nazwa dziedziny, np. PhD in Electrical Engineering. W korespondencji mailowej z uczelnią zagraniczną można dodać „PhD candidate”, jeśli jesteś jeszcze w trakcie studiów doktoranckich, ale formalnie nie masz dyplomu.
Jak opisać kierunek i specjalność po angielsku?
Sam stopień to nie wszystko – zagraniczny rekruter musi też zrozumieć, co dokładnie studiowałeś. Polskie „kierunek” to po angielsku najczęściej field of study albo po prostu „degree in…”, a „specjalność” – specialisation lub major. Uczelnie prowadzące programy po angielsku (np. pełne studia magisterskie w języku angielskim) zwykle już mają gotowe, ustandaryzowane nazwy.
Przy kierunkach technicznych, gdzie program obejmuje projektowanie i eksploatację systemów – jak telekomunikacja, automatyka czy informatyka – przydadzą się takie sformułowania:
- BSc in Telecommunications, specialisation in Digital Signal Processing,
- MSc in Computer Science, specialisation in Data Science,
- BEng in Electrical Engineering, specialisation in Power Systems,
- MA in International Relations, specialisation in European Studies.
W dokumentach dla kandydatów z zagranicy uczelnie często proszą o opis kierunku w języku angielskim, zwłaszcza gdy dyplom jest po polsku. Warto wtedy powielić formę stosowaną przez dział studiów zagranicznych uczelni, z której korzystają też osoby z wykształceniem uzyskanym za granicą.
Bezpieczna zasada: stopień zapisujesz jako bachelor’s / master’s degree, a tuż za nim nazwę kierunku – degree in + nazwa dziedziny.
Jak wpisać stopień studiów po angielsku w CV i dokumentach?
Rekruter z zagranicznej firmy nie będzie znał skrótów typu „II stopień AGH” czy „studia I stopnia Uniwersytetu Civitas”. Dlatego warto użyć prostego, czytelnego schematu: rok – stopień – kierunek – uczelnia – kraj. Dzięki temu nie pojawi się wątpliwość, czy chodzi o liceum, technikum, czy pełne studia wyższe.
Przy elektronicznych systemach rekrutacyjnych (podobnych do e‑Rekrutacji w polskich uczelniach) formularz zwykle wymusza wybór poziomu: bachelor, master, PhD. W takiej sytuacji wybierz najbliższy poziom i w opisie tekstowym dopisz „first‑cycle studies” lub „second‑cycle studies”, żeby zachować pełną zgodność z polskim systemem.
Sekcja wykształcenie w CV
Jak to zapisać konkretnie? Najwygodniej w linii jednej pozycji podać zarówno nazwę dyplomu, jak i kierunku. Dla osoby, która ukończyła studia II stopnia na kierunku telekomunikacja po polsku, ale pracuje w środowisku anglojęzycznym, wpis może wyglądać tak: 2026 – Master’s degree (second‑cycle studies) in Telecommunications, AGH University of Krakow, Poland.
Przed dodaniem wpisu w CV dobrze przejść krótką checklistę:
- Czy nazwa stopnia (bachelor / master) jest poprawna dla danego poziomu?
- Czy opis kierunku oddaje faktyczny profil studiów, a nie jest zbyt luźnym tłumaczeniem?
- Czy ten sam zapis pojawia się w całym CV oraz w innych dokumentach (np. skanach dyplomów)?
- Czy nie używasz dosłownych tłumaczeń typu „engineer degree” albo „licentiate degree”?
Dokumenty rekrutacyjne i formularze online
Przy rekrutacji na studia za granicą uczelnie często proszą o szczegółowy opis dotychczasowych etapów kształcenia. Kandydaci z maturą IB, z tytułem technika (w formule 2017 lub 2019) czy z dyplomem spoza Polski muszą wpisać poziom wykształcenia w polu tekstowym i dołączyć skany – podobnie jak w polskich systemach, gdzie przesyła się skan zaświadczenia lub dyplomu.
Żeby uniknąć pomyłek w tłumaczeniach, możesz trzymać się prostego schematu:
- W polu „degree obtained” wpisz: Bachelor’s degree albo Master’s degree.
- W polu „field of study” podaj nazwę kierunku, np. Telecommunications lub Computer Science.
- W polu „level” – jeśli się pojawia – wybierz „first‑cycle” lub „second‑cycle”, zgodnie z polskim dyplomem.
- Jeśli formularz wymaga nazwy w języku kraju pochodzenia, wpisz pełną polską nazwę równolegle do wersji angielskiej.
Ten sam stopień opisuj wszędzie tak samo – w CV, formularzach online, tłumaczeniu dyplomu i korespondencji z uczelnią.
Jak uniknąć typowych błędów językowych?
Czy jedna drobna literówka albo niefortunne tłumaczenie naprawdę ma znaczenie? Przy rekrutacji na zagraniczne studia lub do międzynarodowej firmy często to właśnie opis wykształcenia jest pierwszym miejscem, które sprawdza rekruter. Niejasny lub błędny zapis stopnia studiów po angielsku może obniżyć wiarygodność całej aplikacji.
Najczęstsze potknięcia pojawiają się tam, gdzie ktoś tłumaczy dosłownie polskie nazwy albo miesza różne systemy. Żeby tego uniknąć, dobrze znać kilka przykładów sformułowań, których warto się wystrzegać:
- „master degree” zamiast poprawnego „master’s degree”,
- „licentiate degree” zamiast „bachelor’s degree”,
- „engineer degree” zamiast „Bachelor of Engineering / BEng”,
- „high studies” na określenie studiów wyższych,
- dosłowne „second degree studies” zamiast „second‑cycle studies” lub „master’s studies”.
Bezpieczniejsze jest trzymanie się form używanych przez polskie uczelnie w wersjach anglojęzycznych stron – np. przez dział studentów zagranicznych albo w opisach programów prowadzonych w całości po angielsku. W wielu przypadkach właśnie z tych oficjalnych tłumaczeń korzystają później zawodowi tłumacze przysięgli, przygotowując przekłady dyplomów i suplementów.
Jeśli masz wątpliwość, czy użyć bachelor, czy master – sprawdź, jaki stopień widnieje na anglojęzycznej wersji strony Twojej uczelni dla tego samego programu.
FAQ – najczęściej zadawane pytania
Jakie są najczęstsze angielskie odpowiedniki dla studiów I i II stopnia w Polsce?
Studia I stopnia to najczęściej „bachelor’s degree / first‑cycle studies”, a studia II stopnia to „master’s degree / second‑cycle studies”. W dokumentach spotyka się również podział na „undergraduate” (licencjat, inżynier) i „graduate / postgraduate” (magister, doktor).
Jaki jest najlepszy sposób na opisanie stopni studiów po angielsku w dokumentach?
W dokumentach po angielsku najlepiej łączyć nazwy „bachelor’s / master’s degree” z określeniami „first‑cycle / second‑cycle studies”. Taki zapis jasno pokazuje, że chodzi o pełnoprawne studia wyższe, a nie np. kurs zawodowy czy szkołę policealną.
Jakie nazwy po angielsku są odpowiednie dla studiów I stopnia i w jakich kontekstach?
Dla studiów I stopnia należy użyć nazwy „bachelor’s degree”. W dokumentach uczelnianych i opisach programów spotyka się też nazwy „first‑cycle studies” (zgodne z klasyfikacją bolońską) albo „undergraduate studies” (lepiej brzmiące w CV kierowanym do firm z USA czy Wielkiej Brytanii).
Jak prawidłowo nazwać studia II stopnia po angielsku w dokumentach takich jak CV?
W CV lub na dyplomie dla studiów II stopnia warto użyć określenia „master’s degree” wraz z dziedziną. W opisach programów na stronach uczelni pojawiają się nazwy „second‑cycle studies”, „graduate studies” lub „postgraduate studies”. Przy klasycznych studiach magisterskich po licencjacie najlepiej użyć połączenia „second‑cycle (master’s) studies”.
Jak przetłumaczyć na angielski studia jednolite magisterskie?
Dla jednolitych studiów magisterskich dobrze sprawdzają się sformułowania „long‑cycle master’s studies”, „integrated master’s programme” lub opisowy zapis, np. „5‑year master’s programme in Law”. Taki zapis jasno sygnalizuje, że nie było przerwy między pierwszym a drugim stopniem, a uzyskany dyplom odpowiada poziomem master’s degree.
Jakich typowych błędów należy unikać przy tłumaczeniu stopni studiów na angielski?
Należy unikać dosłownych tłumaczeń takich jak „master degree” (zamiast „master’s degree”), „licentiate degree” (zamiast „bachelor’s degree”), „engineer degree” (zamiast „Bachelor of Engineering / BEng”), „high studies” na określenie studiów wyższych oraz „second degree studies” (zamiast „second‑cycle studies” lub „master’s studies”).
